Ekklesia: Termin „Kościół” w Biblii to nie tylko budynek

W języku wietnamskim ekklesia (ἐκκλησία) tłumaczy się jako Kościół. Pochodzenie tego słowa sugeruje zgromadzenie wezwanych — w świecie greckim mogło to być zgromadzenie ludowe lub rada obywatelska. Kiedy autorzy Nowego Testamentu pożyczają to słowo, opisują ludzi zgromadzonych przez Boga przez Ewangelię, a nie tylko grupę samodzielnie wybraną. Dlatego „uczestniczenie w liturgii” i „bycie Kościołem” są nierozłączne: ekklesia to żywa obecność ludu Bożego.

Ekklesia i Chrystus

Święty Paweł nazywa Kościół ciałem Chrystusa (zob. 1 Kor 12). Każdy członek jest członkiem; całość jednoczy głowa, którą jest Pan. Słownictwo ekklesia podkreśla powołanie do wyjścia (ek = na zewnątrz, kaleo = wołać): nie zakładamy Kościoła, lecz odpowiadamy Bogu w chrzcie i komunii. Dlatego zrozumienie tego słowa w języku greckim pomaga uniknąć obrazu “dobrowolnego klubu” zamiast świętej komunii.

Lokalny i globalny

Nowy Testament mówi o ekklesia w danym mieście (Rzym, Korynt…) oraz o jednym Kościele. Te dwa poziomy nie są sprzeczne: każda wspólnota jest lokalnym wyrazem jednego ciała. Dziś przynależność do parafii, biskupa diecezjalnego i jedność z Papieżem lepiej odzwierciedla prawdziwe znaczenie ekklesia niż tylko “szukanie grupy, która nam odpowiada” w sieci.

Unikanie powszechnych nieporozumień

Niektórzy redukują ekklesia do “tylko niewidzialnego zgromadzenia” lub “tylko budynku kościoła”. Oba te podejścia są błędne: Kościół jest misterium — istnieje w sakramentach, nauczaniu i zorganizowanej wspólnocie. Etymologia nie zastępuje Katechizmu o jednym, świętym, katolickim i apostolskim — lecz wzmacnia odpowiedzialne podejście do Pisma Świętego.

Zastosowanie w życiu

Kiedy pojawia się słowo “Kościół” w Ewangelii, można zapytać: jak ten werset zaprasza nas do komunii z braćmi i siostrami, z posługującymi, z ubogimi? Ekklesia nie zamyka się w “osobistym znaczeniu”, lecz otwiera na odpowiedzialność miłości i służby. To jest ziarno zdrowego życia parafialnego.