Przypowieść o Dobrym Samarytaninie, zapisana w Ewangelii Łukasza 10,25-37, jest jedną z najbardziej głęboko wpływowych historii nie tylko w Biblii, ale także w historii cywilizacji ludzkiej. Termin "Dobry Samarytanin" stał się uniwersalnym symbolem współczucia, dając swoją nazwę niezliczonym szpitalom, organizacjom charytatywnym, a nawet prawom chroniącym tych, którzy pomagają innym w wielu krajach.
Kontekst: Pytanie na próbę
Przypowieść została opowiedziana w odpowiedzi na pytanie uczonego w Prawie, który chciał wystawić Jezusa na próbę. Zapytał: "Co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?" Gdy Jezus skierował pytanie z powrotem do Prawa, uczony odpowiedział poprawnie: "Będziesz miłował Pana Boga swego... a bliźniego swego jak siebie samego". Lecz chcąc się usprawiedliwić, zapytał dalej: "A kto jest moim bliźnim?" To pytanie odzwierciedla gorącą debatę w pierwszym wieku judaizmu. Wielu przywódców religijnych ograniczało "bliźniego" do współwyznawców, wykluczając pogan, a zwłaszcza Samarytan.
Opowieść biblijna
Pewien człowiek szedł z Jerozolimy do Jerycha, gdy wpadł w ręce zbójców. Obdarli go z szat, pobili i odeszli, zostawiając go
