Po Chrzcie, chrześcijanin nadal może upaść. Sakrament Pojednania (Pokuty) jest sakramentem przebaczenia: Bóg przywraca wspólnotę przez słowa odpuszczenia Kościoła i szczere nawrócenie wiernych. Fragmenty z Jana i Koryntian są streszczone tematycznie; nie cytuje się długich dialogów.
Podstawowa nauka obejmuje: wewnętrzne nawrócenie, spowiedź, pokutę (zadośćuczynienie według wskazania kapłana) oraz przyjęcie przebaczenia. Katechizm Część Druga przedstawia szczegóły; duszpasterstwa na renomowanych stronach diecezjalnych często oferują praktyczne wskazówki.
Po Zmartwychwstaniu, Ewangelia Jana zapisuje, że Pan udzielił Ducha Świętego i powierzył władzę odpuszczania lub zatrzymywania grzechów Apostołom (J 20:19–23 — przeczytaj cały fragment o objawieniu). Drugi list do Koryntian mówi o posłudze pojednania i roli posłańca (2 Kor 5:14–21; warto przeczytać cały kontekst „pojednania w Chrystusie”).
Porównanie z tekstem oryginalnym
Otwórz J 20:19–24 i 2 Kor 5:14–21 w zatwierdzonej Biblii.
Absolutna tajemnica
Kapłan jest związany absolutną tajemnicą w odniesieniu do grzechów, które zostały wyznane — chroni to zaufanie i odwagę powrotu do miłosierdzia.
Elementy sakramentu w Katechizmie
Katechizm Część Druga dotycząca Sakramentu Pojednania (zwykle §1422–1498 w zależności od wydania) przedstawia powrót do Boga po chrzcie: konieczne jest nawrócenie (żałowanie i postanowienie poprawy), spowiedź u uprawnionego kapłana (w przypadku grzechów ciężkich po chrzcie), słowo odpuszczenia ze strony szafarza oraz zadośćuczynienie (czyn dobry lub modlitwa wyznaczona przez kapłana) w celu uzdrowienia skutków grzechu. J 20:22–23 i 2 Kor 5:18–20 są rozumiane jako powierzenie Kościołowi posługi przebaczenia w rzeczywistości — nie zastępuje to jedynego miłosierdzia Boga, lecz jest sakramentem, który On daje swojemu Ludowi. Katechizm rozróżnia również nawrócenie doskonałe i niedoskonałe oraz wyjaśnia rolę absolutnej tajemnicy jako ochrony sakramentu, a nie arbitralnej władzy. Fragmenty te na vatican.va pomagają uniknąć uproszczenia „spowiedzi” do czysto psychologicznego lub społecznego nadzoru.