Pytanie o kobiety w autorytatywnej posłudze nauczania i duszpasterstwa jest jednym z tych tematów, które zarówno fascynują, jak i wprawiają w zakłopotanie wielu czytelników Biblii. Nie ma „jednowierszowej” odpowiedzi, która zastąpiłaby potrzebę interpretacji kontekstualnej, gatunku literackiego oraz odpowiedzialności komunii z Kościołem. Poniżej przedstawiono biblijne ramy — ze szczerym przyznaniem, że legalne kościoły chrześcijańskie nie zgadzają się co do wszystkich praktycznych wniosków.
Kobiety służące w Nowym Testamencie
Nowy Testament opisuje wiele kobiet towarzyszących posłudze: Marię Magdalenę głoszącą Zmartwychwstanie; kobiety-uczennice; Febę zwaną służebnicą (diakonos) Kościoła w Kenchrach; Pryscyllę wraz z mężem nauczającą i pomagającą św. Pawłowi; w Liście do Rzymian są też kobiety pozdrawiane jako współpracownice w Ewangelii. Te dane pokazują, że kobiety nie są marginalizowane, ale aktywnie uczestniczą w życiu wspólnoty i misji.
Polecam wam naszą siostrę Febę, służebnicę Kościoła w Kenchrach: przyjmijcie ją, jak przystoi świętym… bo była dobroczyńcą wielu, także i mnie.
— Rz 16,1-2 (znaczenie leksykalne i tłumaczenia mogą się różnić)Fragmenty często dyskutowane
Dwa fragmenty często dyskutowane w kontekście publicznego nauczania i autorytetu liturgicznego to 1 Tm 2,12 oraz wersety o porządku w pierwszym Liście do Koryntian. Zarówno katoliccy, jak i protestanccy uczeni podkreślają: te wersety należy czytać razem z całym listem (obawy dotyczące fałszywego nauczania, porządku liturgicznego lub specyficznej sytuacji w Efezie czy Koryncie), a nie izolować jako slogan.
Nie pozwalam kobiecie nauczać ani mieć władzy nad mężczyzną; ma pozostać cicho.
— 1 Tm 2,12 (tłumaczenie referencyjne)Odpowiedzialna interpretacja
Bezpośrednie lub pośrednie zastosowanie tych wersetów do święceń (kapłaństwo, ordynacja lub „pastor” w nowoczesnym sensie) jest zadaniem władzy nauczającej i opieki duszpasterskiej w każdej komunii — a nie tylko artykułu internetowego. Czytelnik powinien sięgnąć do Katechizmu, dokumentów biskupich lub oświadczenia lokalnego kościoła.
Różnice w obrębie komunii chrześcijańskiej
W Kościele katolickim, zgodnie z obecnym nauczaniem, tylko ochrzczeni mężczyźni mogą być wyświęcani na kapłanów; jest to rozumiane jako autorytatywna decyzja związana z tajemnicą i tradycją apostolską, a nie osąd o „wyższości” jednej płci. Wiele kościołów protestanckich ma inną strukturę: niektóre wyświęcają i mianują kobiety na pastorki, podczas gdy inne wyznają pogląd komplementariarny lub zezwalają tylko mężczyznom na bycie „starszymi” z autorytetem nauczania. Wspólna płaszczyzna dla wszystkich chrześcijan to wzajemny szacunek w sprawach, które nie dotykają rdzenia wiary, oraz unikanie czynienia z tego tematu powodu osobistego podziału we wspólnocie.
Podsumowanie
- Nowy Testament odnotowuje kobiety służące, towarzyszące posłudze i nauczające w różnych formach.
- 1 Tm 2,12 i pokrewne fragmenty muszą być czytane w kontekście listu i wczesnego Kościoła.
- Zastosowanie do „pastora” i święceń zależy od nauczania każdego kościoła.
- Miłość i komunia są ramami wszelkiej dyskusji.
