Wiele handlowych wydań Pisma Świętego według tradycji protestanckiej zawiera tylko 39 ksiąg Starego Testamentu według katalogu hebrajskiego Masoreckiego; wydanie katolickie zawiera dodatkowo księgi takie jak Tobiasz, Judyta, Machabejska, Mądrość, Eklezjastyk… Często zadawane jest pytanie: kto „dodał” i dlaczego? Odpowiedź zasadnicza: to jest katalog Pisma Świętego w wersji greckiej Septuaginty, do którego Kościół wczesnochrześcijański oraz autorzy Nowego Testamentu często się odnosili; Kościół katolicki i prawosławny utrzymują to dziedzictwo, nie jest to wynalazek wieku późniejszego. Dei Verbum oraz nauczanie podkreślają, że Pismo Święte i Tradycja wspólnie przekazują objawienie; katalog (kanon) to kwestia, w której Kościół potwierdza księgi służące wierze, a nie decyzja soboru podjęta w nocy bez namysłu.
Terminologia: Apokryfy, deuterokanoniczne, pseudo-pisma
W języku angielskim „Apocrypha” czasami odnosi się do zbioru ksiąg katolickich zwanych deuterokanonicznymi (drugimi w katalogu po procesie potwierdzenia). Termin „pseudo-pisma” w języku wietnamskim może wprowadzać w błąd, sugerując „fałszywe”; z perspektywy historycznej są to teksty, które budzą kontrowersje dotyczące granic kanonu między wspólnotami — nie oznacza to „bezwartościowe” ani „oszukańcze”. Porównując tłumaczenia, warto zwrócić uwagę na spis treści zamieszczony na początku książki: jaki to jest katalog (katolicki, prawosławny czy protestancki 39 ksiąg).
Wiara, nie przypadkowe dyskusje teologiczne
Artykuł ten nie ma na celu zastąpienia podręczników archeologicznych; jego celem jest ukierunkowanie wiary: Kościół katolicki uznaje wszystkie księgi w wydaniu zatwierdzonym przez Kościół jako pełne Pismo Święte. Jeśli dyskutujesz z przyjacielem protestanckim, zacznij od katalogu Septuaginty i świadectwa Nowego Testamentu, unikając kłótni. Zobacz także Stary Testament i Nowy Testament oraz wiele tłumaczeń.
Źródła oficjalne zamiast plotek
Artykuł ten nie ma na celu zastąpienia nauczania duszpasterskiego ani pełnego Katechizmu. Przy weryfikacji, sprawdź Kompendium Katechizmu oraz dokumenty Soboru Watykańskiego II — szczególnie Dei Verbum w kontekście pytań dotyczących Pisma Świętego. Strona internetowa, która nazywa się „katechezą katolicką”, ale nie podaje weryfikowalnych źródeł, nie jest wystarczająca jako podstawa dla wiary czy moralności.
Nie przytaczamy fałszywych cytatów ani „świętych słów” bez weryfikacji; odniesienia tutaj dotyczą dokumentów publicznie opublikowanych. Jeśli występują różnice w stosunku do aktualnego Katechizmu, priorytet ma tekst Katechizmu.
Tóm lại
- Katalog katolicki opiera się na tradycji Septuaginty i potwierdzeniu Kościoła.
- Termin „Apokryfy/deuterokanoniczne” wymaga jasnej definicji.
- Dyskusja wiary powinna uwzględniać historię katalogu, a nie obrażać się nawzajem.
