Ubatizo — Sakramenti ya kuzaliwa upya katika Kristo

Ubatizo ni sakramenti ya kwanza ya maisha ya Kikristo: huondoa dhambi ya asili na kila dhambi ya binafsi, hutoa neema ya utakaso, na hutufanya watoto wa Mungu na washiriki wa Kanisa. Ni lango la sakramenti nyingine. Sera ya uhariri: makala hii hainakili sehemu ndefu za Maandiko au Katekisimu; inatoa muhtasari wa mafundisho na kuelekeza kwa vyanzo vilivyoidhinishwa.

Maelezo ya kina zaidi yapo katika Katekisimu ya Kanisa Katoliki, hasa sehemu ya pili kuhusu sakramenti, na pia katika liturujia. Kusoma Katekisimu na mwongozo wa kuaminika wa parokia kunasaidia kuelewa jambo, fomu, mhudumu, na maana ya wokovu ya Ubatizo.

Maandiko yanaunganisha Ubatizo na agizo la kufanya mataifa yote kuwa wanafunzi pamoja na fomu ya Utatu kwa jina la Baba na la Mwana na la Roho Mtakatifu (Mathayo 28:19). Warumi inafundisha kwamba kwa Ubatizo tunashiriki kweli katika kifo na ufufuko wa Kristo (Warumi 6:3-11). Maandiko haya yanapaswa kusomwa katika muktadha wake wote.

Katekisimu: ishara, mhudumu, na matokeo ya wokovu

Mafundisho ya Katekisimu kuhusu Ubatizo (kwa kawaida §1213-1284) yanaueleza kuwa mlango na msingi wa maisha ya Kikristo: huondoa dhambi ya asili na dhambi ya binafsi, hutoa neema ya utakaso, na huacha alama isiyofutika; kwa hiyo hauwezi kurudiwa. Kanisa pia linafundisha jambo linalohitajika, yaani maji halisi, fomu, yaani maneno ya ubatizo, na mhudumu wa kawaida, yaani askofu, padre, au shemasi. Katika hatari ya kufa, mtu yeyote anaweza kubatiza kwa halali ikiwa atatumia maji, atasema fomu ya Utatu, na atakuwa na nia ya kufanya kile ambacho Kanisa hufanya. Hivyo Warumi 6:3-5 haisemi juu ya ishara tu, bali juu ya ushiriki halisi wa kisakramenti katika kifo na maisha mapya ya Kristo.